Lokalizacja: Strona główna >> Opowiadanie Śmierć urzędnika >> Po powrocie z teatru

Po powrocie z teatru

Zaczęła pisać do nich listy, które bardzo ją wzruszyły wywołując na przemian smutek i radość. Zatęskniła za spacerami po ogrodzie razem z Górnym, za grą w kręgle z Gruzdiowem, jej serce wypełnia wielka radość i oczekiwanie. Opowiadanie to zawiera mistrzowską analizę uczuć nastolatki, jej postawy wobec świata i ludzi. Czechow opisał jej euforię, zachwyt, wielką radość życia, które drzemią w każdym młodym człowieku. Nadia nie doświadczyła jeszcze cierpienia, nie wie także, co to prawdziwa, głęboka miłość. Jej uczucia są powierzchowne, to jeszcze zabawa. Niemniej bohaterka jest wzruszona historią Tatiany, która kochała nieszczęśliwie Oniegina. Przeczuwa, że miłość, związek dwojga ludzi to coś wspaniałego, niezwykłego. Już z góry cieszy się, że i ona będzie je przeżywać, doświadczać. Na myśl przychodzą jej adoratorzy: student Gruzdiow i oficer Górny. Każdy ma swoje zalety, każdy jest na swój sposób pociągający, ale Nadia nie kocha żadnego z nich. Mimo to cieszą ją marzenia o przyszłych wakacyjnych flirtach z nimi.